Referandumda “hayır” demeniz için “21” neden!

http://www.habervaktim.com/yazar/26354/referandumda_hayir_demeniz_icin_21_neden_.html

.

……………………………………….. 0000000000000 …………………………………………………..

ANAYASA DEĞİŞİKLİĞİNE “E V E T”

http://www.facebook.com/DARBEYE.KARSI.ANAYASA.DEGISIKLIGINE.EVET?v=wall#!/DARBEYE.KARSI.ANAYASA.DEGISIKLIGINE.EVET?v=wall

.

……………………………………….. 0000000000000 …………………………………………………..

“Referandum parti meselesi değil memleket meselesidir” diyen Prof. Dr. Nevzat Tarhan’a göre Türkiye’nin geleceğini tayin edecek halk oylamasında hayır demek tam 20 ayrı anlam ifade ediyor…

http://www.haber7.com/haber/20100802/Referandumda-hayir-ne-anlama-geliyor.php

.

……………………………………….. 0000000000000 …………………………………………………..

NEDEN EVET DEMELİYİZ?

http://www.facebook.com/pages/REFERANDUMDA-EVET-DE-HAYIR-DIYECEK-ON10-KISIYI-EVET-ICIN-IKNA-ET/104833939571632?ref=mf

.

http://www.dailymotion.com/video/xe4r3h_referandumda-neden-evet-demelyyyz_news

İnternette dolaşırken Diyanet İşleri Başkanlığının web sayfasında güzel ve anlamlı bir araştırma yazısına rastladım. Yazının, her genç delikanlı ve ebeveynleri tarafından okunması ve okuyanların her satırda var olan saptamaların kendilerine olan yansımalarının değerlendirilmesi gerektiğini düşünmekteyim. Yazıyı kaleme alan değerli üstadımız Prof. Dr. Hayati Hökelekli hocamıza da teşekkür ediyorum.

Yazının orjinali için http://www.diyanet.gov.tr/turkish/dy/Diyanet-Isleri-Baskanligi-Duyuru-6282.aspx adresini tıklayabilirsiniz. Hadi kolay gelsin.

……../000/………

Günümüz gençliğinin kimlik ve anlam sorunu

Ergenlik dönemi, tabiatı itibarıyla sorunlu, bunalımlı bir hayat devresi olarak bilinir ve kabul edilir. Uzun çocukluk yılları geride bırakılmış fakat yetişkin bir insan olmanın bütün şartlarına da henüz ulaşılamamıştır. Gençlerin hayata tutunma ve toplumda kendine bir yer ve gelecek bulma endişesi ile ortaya çıkan en temel sorunu “kimlik” sorunudur. Kendini, hayattaki yeri ve anlamını, amaç ve hedeflerini belirlemede gençler çok büyük zorluklarla karşılaşmaktadırlar. Bu yüzden ilk gençlik yıllarında, “Ben kimim, nereden geldim, ne yapmalıyım?” gibi soruların cevabı uzun süre araştırılır. Benliğini dengeleyecek, kalıcı, tutarlı ve sürekli bir aidiyet bağı, her şeyi anlamlı kılan kuşatıcı bir hayat felsefesi genç insanın peşinden en çok sürüklendiği bir ihtiyaç olarak ortaya çıkmaktadır. İlk gençlik yıllarında kimlik, rol ve statü karmaşasının yol açtığı bocalamalar uzun ya da kısa bir süreyi alabilir. Özellikle günümüzde bu ihtiyacın olumlu şekilde karşılanması daha da zorlaşmış gözükmektedir. Çünkü gençlerin “kimlik” arayışını olumlu şekilde karşılayacak toplum ve kültür değerleri zaafa uğramıştır.

Gençlerin yaşadıkları sorunlar yalnızca gelişmiş ülkelere mahsus bir durum olmayıp, çeşitli kültürlerde ve zamanlarda az çok benzerlerine rastlanan, neredeyse evrensel bir olgudur. Bununla birlikte bu sorunların gerek derinliği gerekse yaygınlığı, son yüzyılda çok ileri boyutlara ulaşmış gözükmektedir. Bu sorunun yaygınlığı konusunda uzmanlar hemen hemen görüş birliği içerisinde olmakla birlikte, sonuçlarının değerlendirilmesinde kötümserlerin yanında iyimserler de bulunmaktadır. Gençlerin yaşadıkları kimlik bunalımının temelinde, hızla değişen ve gelişen toplum şartları içerisinde birbirine zıt rol beklentileri ve çoklu tercihler karşısında kalmaları ile sosyal yapıların onlara zorla dayattığı yaptırımların varlığından söz edilmektedir. Sebep her ne olursa olsun ortada var olan bir gerçek vardır: Günümüzde sosyo-kültürel sistem, gençlerin kendilerini ve dünyayı bir bütün olarak anlama ve anlamlandırmada kurumsal temelli ve kültürel alternatifler sağlamada yetersiz kalmaktadır. Toplumsal ilişkiler, artık bir kimsenin kimliğini kurgulaması için gerekli güvenilir dayanak noktası oluşturamamaktadır.

Gençlikte istekler kadar idealler en etkili ve güçlü şekilde kendilerini hissettirirler. Gençlik idealizmini, saf iman ve hakikate, iyilik ve adalete duyulan özlemin bir ifadesi olarak anlamak gerekir. Dünyayı değiştirmek, her şeye yeni bir düzen vermek, gerçek adaleti sağlamak onların derin özlemleri arasında yer alır. Gençlerin bu dönemi hasarsız atlatabilmeleri için, kendilerine örnek alabilecekleri, hayranlık, sevgi ve bağlılıklarını onlara yansıtabilecekleri modellere ihtiyaçları vardır. Yakın çevrelerinde özdeşim kurabilecekleri rol modelleri ve hayatlarını anlamlı kılacak değerler ve tatmin edici bir hayat felsefesi, gençlerde olumlu bir kimlik gelişiminin temel şartlarıdır. Eğer gençler yakınlarında, önlerinde örnek alabilecekleri olumlu modeller bulurlarsa, bu onların yaratıcı güçlerini harekete geçirir, kendi toplumuna ve tüm insanlığa yararlı hedeflere yönelmelerine yardımcı olur.

Kimlik sorununu olumlu bir sonuca ulaştıramayan gençleri bekleyen sonuç “yabancılaşma”dır. Yabancılaşma; kimlik kaybı, kişilik parçalanması, güçsüzlük, inanç ve değerleri kaybetme, ahlakı hor görme, kuralsızlık ve duyarsızlık gibi sonuçlarıyla gençliği tehdit eden en önemli tehlikeleri dile getiren bir kavramdır. Benlik gelişmesi iki ana damardan beslenir. Birisi istekler, arzular, ihtiyaçlar (beslenme, cinsellik, sevgi, bağlanma, bağımsızlık, kendini gerçekleştirme…) diğeri de değerler, idealler, amaçlardır (din, ahlak, gelenek…). Benliğin sağlıklı gelişimi, ikincilerin birincileri yönettiği ve denetlediği bir denge durumuna bağlıdır. İnsanın insan olması, kendini aşan bir değerler dünyası ile bağ kurması, belli bir hedefe kendini adamasına bağlıdır. Bu sistemin tersine dönük çalışması, yani içgüdü, istek ve ihtiyaçların kişiyi yönetmesi, yabancılaşma denilen durumun en önemli kaynağıdır. İnsandaki doğal dürtülerin dinî-ahlaki kuralları ve bireysel ve toplumsal idealleri ve değerleri aşması güçsüz ve etkisiz kılmasıyla ortaya çıkan nevrotik karakter neticede yabancılaşmaya neden olmaktadır. Bu durum, ünlü olma, para ve iktidar hırsı, cinsel isteklere aşırı düşkünlük gibi belli bir tutkunun bireye hâkim olması ve onun kişiliğinden ayrılmaması ile ortaya çıkar ve giderek bireyi bir kuvvet olarak yönetmeye başlar. O artık varlığının bir parçasına mahkûm bir duruma düşer. Kendinde kalan her şeyi bu arzusunun emrine verir. Bu arzu güçlendikçe kişi yenik düşer ve bir parçasının kölesi haline geldiği için, insan kendine yabancılaşır.

Yaşadığımız dünyada pek çok genç insan toplumda bunalıyor, acı çekiyor, kendi tanımını ve yaşamının anlam ve amacını üretemiyor. Kendisini bir boşluk ve belirsizlik içerisinde buluyor. Her şeye sahip olsa bile gerçek tek bir amaca sahip olamadığı için, kendisini tahrip edecek, kişiliğini zaafa uğratacak işlere yöneliyor. Bir toplumda değerlerin sarsılması ya da yıpranması, o toplumun yetişmekte olan çocuk ve gençlerini sağlıklı bir gelişmeden yoksun bırakır. Ne için, hangi amaçla yaşadığını bilemeyen ve bulamayan gençler “huzursuzluk”, “stres”, “bıkkınlık” “anlam boşluğu” gibi olumsuz duygu ve kaygılardan kendilerini kurtaramazlar. Bu durumda kendinden ve doğadan yabancılaşma, hayatın donuklaşması ve kişinin otomatikleşmesi kaçınılmaz olur.

İçinde bulunduğumuz çağdaş toplum yapı ve ilişki biçimleri bakımından yabancılaşmayı önleyici sistemler geliştirmede son derece yetersiz kalmaktadır. Daha doğrusu bireylerin istek ve ihtiyaçlarını alabildiğine kışkırtarak, zayıf bir benlik yapılanmasına yol açmaktadır. Çağdaş toplumsal düzen içerisindeki değer ve düşünce sistemlerindeki yetersizlik, iştah dolu arzuları engelleyip bastıramadığı için bu arzular, kendilerini durdurması gereken sınırların nerde bulunduğunu bilemez hale gelmişlerdir. Tam böyle bir ortamda yalnızca genel dinamizmlerinin niteliği gereği daha yoğun olması bile, onları doğal aşırı coşkunluk halinde bulundurmaya yetmektedir. Refahın artması nedeniyle arzular da taşan bir coşkunluk içerisindedir. Bu istek ve arzulara sunulan daha da vaat edici ödüller onları dürtmekte, daha zor beğenir bir duruma sürüklemekte, geleneksel kuralların yetke ve gücünü yitirdiği bir dönemde, tüm kurallar karşısında daha da sabırsız kılmaktadır. Düzensizlik ve anomi hali, ihtirasların daha güçlü bir disipline girmesine ihtiyaç duyulmaları gereken bir dönemde, aksine giderek sınır tanımamaları nedeniyle daha da pekiştirilmiş olmaktadır.

Günümüzde, nesiller arasında büyük mesafeler oluşmuştur. Genç kuşak ile yetişkin kuşak arasında yeterli ve doyurucu iletişim imkânları ortadan kalkmıştır. Yetişkin ve yaşlı kuşağın gençler üzerindeki manevi otoritelerinin zayıflaması ve silinmesi sonucu yaşlılar “değersiz” olarak görülmektedir. Bu da onlar tarafından gençlere geleneksel değerlerin aktarılmasını engellemekle kalmamakta, yaşlıların geleneksel değerlerin sembolü (modeli) olarak görülmelerinden dolayı, onların temsil ettikleri değerleri de değersiz hale getirmekte, böylece yabancılaşma çok daha etkili bir durum almaktadır. Gençler çoğu zaman aile ve akraba ilişkilerinden kopuk dar bir arkadaş çevresi içerisinde hayatlarını sürdürmektedirler. İlişki kurulan yetişkinlerle de ortak tecrübe paylaşımı ve dayanışma yok denecek kadar azdır. Yalnızca dil ile sınırlı bir iletişim yaşanmakta, bazen bu bile gerçekleşmemektedir. Yetersiz toplumsallaşma pek çok gencin hayatında telafisi çok zor olan olumsuz sonuçlara yol açmaktadır. İnsan “ben”liği ya da kimliğini diğer insanlarla ilişkiler sayesinde şekillendirir. Fakat bu ilişki sadece dil vasıtasıyla iletişim ile sınırlı kalıyorsa, o zaman “kimlik kaybı” kaygısı ortaya çıkar. Bundan dolayı kişisel yabancılaşma yaşayan kimse, böylece parçası olduğu toplumdan ayrı kalarak insanlarla anlamlı ilişkiler kuramamakta ve böylece kişiliğinin bazı kısımlarını gerçekleştirememektedir. Bu durumda yabancılaşan insan, sadece diğer insanlarla değil, kendisiyle de temasa geçemeyen insan olmaktadır. Bu durumdaki kişi insanlara ve kendine güven ve saygınlığını kaybeder; insanları ikiyüzlü, bencil ve ilgisiz olarak algılar. Hissetmiş olduğu güvensizlik duygusundan dolayı başkalarına yanaşamayan, onlarla düzeyli bir ilişki kuramayan bireyler, bulamadıkları “toplumsal destek” duygusu yerine, kendilerini güvene alabilmek için maddeye yönelmekte, daha fazla maddeye sahip olarak telafiye çalışmaktadırlar.

Yabancılaşmanın pek çok sonuçları vardır. Bunlardan en önemlilerini şu şekilde sıralamak mümkündür:

• Benliğin zayıflaması, bencilleşme, hazcılık ve menfaatçilik, değer ve inanç yitimi, anlamsızlık ve ruhsal çöküntü (depresyon).

• Kendi iç dünyası üzerinde kontrol ve denetimin zayıflaması, kendine hâkim olamama, sürüklenme.

• Kimliğin zayıflamasına bağlı olarak aşırı uyumculuk; moda ve reklamlara göre hayatına düzen verme.

• Kendini unutma, kendinden kaçış sistemlerinin devreye girmesi (madde bağımlılığı, eğlence ve sefahat düşkünlüğü, intiharlar).

• Sınırsız tüketim ve gösterişçilik (sahip olma tutkusu, şişinme, markacılık) eğilimi.

• Marazi yalnızlık duygusu ve suç davranışı.

• Boşluk, hiçlik, anlamsızlık duygularını yansıtan süreğen kaygı.

Toplumumuzda son zamanlarda giderek güçlenme eğilimi gösteren gençler arasındaki şiddet olgusu, alkol ve uyuşturucu madde kullanımındaki hızlı artış, ana babaya veya öğretmene karşı gelme ve saygısızlık, sahtekârlık, cinsel davranış bozuklukları, intihar ve benzeri daha birçok sorunlar aile ve eğitimcileri ciddi olarak kaygılandırmaktadır. Öte yandan, çocuk ve gençleri kendine bağımlı kılan kontrolsüz ve ilkesiz internet kullanımına bağlı, sosyal açıdan uygun olmayan ve sonuçlarını düşünmeden yapılan olumsuz davranışlar, toplumun temel değerlerini sarsacak noktaya ulaşmış bulunmaktadır.

Bir kısım gençlerimizde kalıcı bir karakter yapısına dönüşen bu olumsuz davranışların toplum hayatı açısından büyük riskler taşıdığı açık bir gerçektir. Güçlü suç ve şiddet eğilimi taşıyan ve toplum değerleriyle çatışan bu gençlerin ruhsal yapısını analiz eden bir uzmanın diliyle; bu gençlerde alabildiğine sınırsız bir özerklik eğilimi vardır. Her tür yetkeye karşı çıkarlar, tepki gösterirler. Fizik güce hayran olup bütün sorunların fizik güçle çözüleceği inancı içindedirler. Maddi doyum peşinde koşarlar. Cinsel yaşama ve bu yaşamın sapıklıklarına eğilim gösterirler. Geniş düş dünyaları içinde daima yeni ve değişik serüvenlerin peşinden koşarlar. Gerçekler karşısında kolay ve çabuk hırçınlaşır, kriz geçirir, ölçüsüz, gereksiz tepki gösterirler. Kendi başlarına güvenli ve yeterli olmadıkları için daima ufak gruplar oluşturup onlarla birlikte yaşar, birlikte eyleme girişirler. Alkol ve uyuşturucu kullanmaya büyük eğilim gösterirler.

Bir toplumda güven, barış, adalet, hakkaniyet, merhamet, sorumluluk gibi değerlerin sarsılması, bazı değerlerin kaybolması ve önemini yitirmesi durumunda, çocuk ve gençler sağlam bir karakter ve bütünleşmiş bir kişilik geliştiremezler. Bireylerin ve toplumun ruh sağlığı ciddi bir tehdit altına girer; toplumsal bütünleşme ve dayanışma zayıflar, kişi kişinin kurdu haline gelir. Yaşanan hayat anlamsız ve değersiz olarak algılanmaya başlanır. Çünkü değerler, davranışlarımıza yön gösteren ilkeler ve standartlardır. Değerler, kişiye kendisini aşma, tek tek olayların üzerinde kalıcı ve tutarlı bir inanç ve tutum sahibi olma imkânı kazandırır. Değerlerin zayıflaması ya da eksik öğrenimi, yeterince içselleştirilememesi durumunda kişiliğimiz yetersiz ve etkisiz kalır; yeterince üretici ve yaratıcı olamadığımız için, yıkıcı, saldırgan ve geriletici eğilimler güç kazanır ve işbaşına geçer.

Dünya genelinde olduğu gibi, son yıllarda toplumumuzun da büyük bir değer kaybına uğradığı ve “ahlaki çöküntü” yaşadığı uzmanlar tarafından sık sık dile getirilmektedir. Gerçekten de asırlar boyu insanlarımızı bir arada tutan, hayatımıza anlam ve amaç katan pek çok değer kaybolmaya yüz tutmuştur. Bu durumda kendi toplumunu ve tüm insanlığı ilerletecek ideal ve amaçlardan yoksun olarak yetişen gençlerin günübirlik haz peşinde koşar hale gelmeleri bir toplumu bekleyen en büyük tehditlerden birisi olsa gerektir. Buna karşılık milli ve manevi değerlerin güçlendirilmesi, toplumda gençlere iyi örnek oluşturacak model şahsiyetlerin öne çıkarılması ve onların yüksek ideallere özendirilmesi büyük önem taşımaktadır. Bu yolda güvenli olarak ilerleyebilme, eğitimin her kademesinde planlı ve sistemli bir değerler eğitiminin uygulanması ile mümkün olacaktır.

 Not: Bu yazı, Diyanet Aylık Dergi Mayıs 2010 sayısında yayınlanmıştır.

Düzenlenen yürüyüş ve mitinge, Yönetim Kurulu üyesi olduğum Bulancak Âb-ı Hayat Derneği adına acizane ben görevlendirilmiştim.

Gururla görev aldığım Miting Tertip Heyetinde, İsrail ve bölücü terör örgütüne duyduğum öfkenin verdiği hisle, onların hiç olmazsa lanetleneceği bir mitingi tertiplenmesinde ön planda yer almak deşarz olmama vesile oldu.

Bu faaliyete katılan herkese teşekkür ediyorum.

Konu ile ilgili basın bildirileri bir çok basın ajanslarında yer aldı.

Onlardan bazıları:

http://www.samanyoluhaber.com/(A(1Owz_oM6ywEkAAAAODAzZDFiMDMtNzBlNy00MGU5LTg1YWItOGZiNGMzMDY1MzliWrb-iAYTkAHEelEKA-gAp1MQ7r81))/s_422088_bulancakda-israil-protesto-edildi.html

http://www.gazete28.com/haber_detay.asp?haberID=2081

http://www.haberx.com/bulancakta_israil_protesto_edildi(17,n,10359244,760).aspx

http://www.beyazgazete.com/haber/2010/06/04/bulancak-ta-israil-protesto-edildi.html

http://www.giresun28haber.com/haber/1431-bulancak39ta-israili-kinama-mitingi.html

http://www.giresungundem.com/haber_detay.asp?haberID=10187

http://www.gazeteegemen.com/haber_detay.asp?haberID=1626

 http://www.gazeteegemen.com/yazar.asp?yaziID=1636

http://www.giresunaktuel.com/haber_detay.asp?haberID=2181

http://www.gorele.com.tr/haber_detay.asp?haberID=2085

http://www.haberler.com/giresun-un-bulancak-ilcesi-nde-israil-protesto-2087634-haberi/

http://www.gazeteisik.net/h/1923-bulancaktan-israile-lanet-yagacak.aspx

http://haberpusula.com/bulancakda-israil-protesto-edildi–haberi-573215.html

http://www.yildiz-haber.com/modules.php?name=News&file=article&sid=5636

http://www.showhaber.com/giresunun-bulancak-ilcesinde-israil-protesto-edildi-299976.htm

http://www.gorele.com.tr/yazdir.asp?haber=2085

http://www.kerasushaber.net/giresun/bulancak-tan-yukselen-ses-f-l-st-n.html

          35 Kişilik bir kafile ile 14 Nisan Çarşamba günü çıktığımız İstanbul yolculuğu çok güzel başladı. Sorunsuz ve hoş sohbet bir artamda geçen yolculuğumuz sabah 08:00 sıralarında İstanbul Zübeyde Hanım Öğretmenevine inerek sona erdi. Konaklama yeri olarak seçilen öğretmenevine valizlerimizi bıraktıktan ve kıyafetleimizi değiştirdikten sonra ilk ziyaret edeceğimiz okula doğru yola çıktık.

          Kartal Anadolu İmam Hatip Lisesi:

          Bir devlet okulundan çok bir özel okulu andıran bu eğitim kurumu, bizi en çok etkileyen okullar arasında yerini alacağını daha işin başındayken anlamıştık.

          Bizi önce büyük bir salona aldılar. Hani, eskilerin tabiri ile mükellef bir sabah kahvaltısı. Ardından pansiyon binasını ziyaret ve sonra ana binanın gezilmesinin ardından içinde 10.000′e yakın kitabın, her türlü güncel yayının bulunduğu Kütüphaneye geçildi. Çok genç, dinamik ve çalışkan bir müdürle karşılaşmıştık. Bize okulunu ve çalışmalarını kısaca anlattı. Sorularımız oldu, hepsine kısa, anlaşılır ve açıklayıcı cevaplar verdi. Bazı ihtisas isteyen konuları yardımcılarına bıraktı. Sıkmadı, sıkılmadı. Mütevazi ve alçak gönüllü davrandı. Kibir ve büyüklenmeden eser yoktu. Onu hiç unutmayacağız. Kartal Anadolu İHL’ye hayran ve müteşekkir bir eda ile ayrıldık o güzel kampüsten.

          Pendik Lisesi:

          Adı zihnimizde hep büyüklerden olarak kalan bir okulumuz. Eski, büyük ve başarılı. Kurumsallaşmış. Ancak; daha okulun girişinde okulda bir durağanlığın, tükenmişliğin, bıkmışlığın izlerini görür gibi olduk. Eskiyen hizmet binaları, bakımsız bahçe, onarıma muhtaç hizmet binaları. Değişime muhtaç bir görüntü olduğunu düşünürken kafamızı eğerek girdiğimiz bir salona alındık. Eski bir salon. Eski bir müdür. Salonun yenlenmesi kolay görünüyordu. Müdür bey bizleri önce Milli Eğitim Baknalığı üst bürokratları sandı. Açtı ağzını yumdu gözünü. Soğuk bir duş oldu konuşmaları bize.

        Sonra birileri onu uyarmak zorunda kaldı. Hele, sahnede Müdür beyin arkasında okulun genç bir idarecisi vardı ki; yerinde duramıyordu. Adeta, bütün tavırlarıyla, ‘Müdür Bey sussa da ben konuşmaya başlasam’ der gibiydi. Mahçup ve telaşlıydı. Sonra, bizimkiler bir dizi sorular sorunca Müdür beyi nezaketle koltuğa oturmaya davet eden Müdür Yardımcısı, hazırlanan tanıtım CD’sini izlettirdi bizlere. Sonra da okulun nasıl başarılı olduğunu kısaca anlattı. Anladık ki; okul kurumsallaşmış, müdürü aşmış, yapı oturmuş, herkes görevinin şuurunda, sistem saat gibi işliyor. Ancak; okul Müdürlüğünün Gözdağında verdiği yemek muhteşemdi. Teşekkürler Pendik Lisesi.

          Tuzla Endüstri Meslek Lisesi:

          Mesleki Eğitimin verildiği ve Türkiyede adını duyurmuş okullarımızdan biri. Bu okulumuzun geniş alanı, her alan için ayrı hizmet binaları, atölye ve labaratuvarları, japonya ile yaptıkları eğitim transfer çalışmaları her meslek lisesine sağlanması gereken bir alt yapı olarak zihinlerimizde kaldı.

          Okul Müdürü meslektaşımızın iyi niyeti ve misafirperverliğini, İstanbul İl Milli Eğitim Müdür Yardımcısı hemşehrimizin kendisine verdiği kötü bir haberle yerle bir oldu adeta. Daha birkaç ay evvel atandığı bu okula, uygulamayı mahkemeye veren başka bir müdürün atandığını öğrenmesi bütün heyecanının yitirdi arkadaşımızın. Ancak; her şeye rağmen bizden hiç ayrılmayan meslektaşımız, idareci ve rehber öğretmeni ile başarılarının sırrını bizlere hem sözlü, hem de görsel olarak anlattı.  Ayrıca; Tuzla Endüstri Meslek Lisesinin ikram ettiği pasta ve pocalar burada anmaya değerdi doğrusu.

          Bizlere, kendisi için kötü olan bir günde en güzel şekilde yardımcı olmaya, bütün sorularımıza açık, anlaşılır cevaplar vermeye çalışan meslektaşımıza teşekkür eder, görevlerinde başarılar dilerim.

………………..devamı gelecek…………

Yayın hayatına başladığı günden beri her geçen gün daha iyiye adım atan www.gulmuhammedim.org sitesi dev bir kampanya başlattığını gördüm.

Site yönetiminin bu güzide çalışmasını canı gönülden destekliyor ve bütün ümmeti muhammedi, Hz. Peygamber Efendimize salavât-ı şerife okumaya davet ediyorum.

İlgilenen kardeşlerimiz www.gulmuhammedim.org linkini tıklayarak daha geniş bilgi alabilirler.

Tebrikler site yönetimi,

Allah yâr ve yardımcınız olsun.

Prof.Dr.Nevzat TARHAN hocanın okunmaya değer bir yazısı var. Türkiye gündemini takip ediyorsanız tavsiye ederim. Buyurun…

http://www.haber7.com/haber/20091218/Neden-TGC-Oruc-Reis-ve-Trabzon.php

Birbirinden ayrılmaz iki kavram.

Birisi kainatın imar edicisi olarak Yüce Yaratıcı tarafından görevlendirilmiş varlık türünü ifade ederken diğeri, o varlığın kendi içindeki ilişkilerini düzenleyen; barış ve huzuru sağlayıcı temel kuralları içine alan bir kavram.

Güçlünün daima haklı olduğu, zulüm ve işkencenin kol gezdiği, kadınların insan yerine koyulmadığı, çocukların esir ve köle olarak çalıştırıldığı, köle ticaretinin en karlı alış veriş olarak değerlendirildiği, zenginin daha zengin, fakirin daha fakir hale gelmesi için kanunların yapıldığı, krallığın, feodalitenin, derebeyliğin, aristokratlığın en kabul gören nüfuz aracı olduğu Avrupa medeniyeti, asırlar sonra insanlığın iniltilerini daha fazla kulak tıkayamayacağını anlayınca “hak” kavramının varlığını kabul etmek zorunda kaldı.

Avrupa medeniyetinde Hak Kavramı; 1789 yılında gerçekleşen Fransız Devrimi’nden sonra yayınlanan “İnsan Hakları Bildirgesi”nde gerçek yerini alacaktır.

Halbuki bizim medeniyetimizde, hak kavramı insanlık tarihi kadar eskidir. Kur’an’da; ilk insan Adem (as) ve oğulları Habil ile Kabil arasında gerçekleşen diyaloglardan anlaşıldığı üzere HAKK kavramını ilk onlar kullanıyorlar. Hz. Adem (as)’ın oğullarından Habil hakkına razı oluyor ama Kabil hakkına razı olmadığı için kardeşi Habil’i öldürüyor.

Bu diyalogdan anladığım kadarıyla hak ve haksızlık kavramı ilk insanlar tarafından kullanılmış ve muhtemelen Hz. Adem (as)’a gönderilen 10 sayfalık ilahi kitapta bunun sınırları çizilmiştir.

Daha sonra gönderilen bütün peygamberler ve getirdikleri bütün ilahi kitaplar hak kavramı üzerinde ısrarla durmuşlardır.

Son ilahi din olan İslam; HAKK kavramını öyle ilginç bir noktadan yakalamış ve sınırlarını çizmiştir ki, onun ihlal edilmesi din açısından mümkün değildir. “Kul hakkı” kavramı ile başlangıç noktasını oluşturan Yüce Mevlamız, her günahı affedebileceğini ama kul hakkı ile karşısına gelenleri affetmeyeceğini beyan ederek hak kavramına en büyük değeri ve önemi vermiştir.

Bu ilahi öğreti ile yetişen Müslüman camiasında insanlar ne birbirlerine, ne de diğer insanlara asla haksızlık yapamazlar. Bu yüzden hak kavramının aranması ve savunulması kaygısına da düşmemişlerdir.

Yaşadıkları toplumda çok büyük çaplı haksızlıkların olmadığı için İslam aleminde İnsan Hakları kavramından pek bahsetmemişlerdir.

Ancak; aralarında her türlü haksızlığı pervazsızca uygulayan batı medeniyeti, baskı ve zulüm altında inim inim inleyen insanları gördükçe durumu düzeltmeye karar vermiş ve bunun çalışmalarına başlamıştır.

Elbette bizler de her türlü zulüm ve haksızlığa meydan okuyoruz. Mehmet Akif ERSOY’un diliyle haykırıyoruz:

Zulmü alkışlayamam zalimi asla sevemem
Gelenin keyfi için geçmişe kalkıp sövemem
Üç buçuk soysuzun ardından zağarlık yapamam
Hele hak namına haksızlığa ölsem tapamam
Kanayan bir yara gördüm mü yanar ta ciğerim
Onu dindirmek için kamçı yerim çifte yerim
Adam aldırmada geç git diyemem aldırırım
Çiğnerim çiğnenirim hakkı tutar kaldırırım
Zalimin hasmıyım amma severim mazlumu…
İrticanın şu sizin lehçede manası bumu?
(M. Akif ERSOY)

Bu hafta sonu çok mutlu olduğum bir düğüne gittim.

Cumartesi günü aynı anda üç ayrı yerde olmalıydım. Üçü de benim için gerçekten önemliydi,

Üçünün de tarih ve saati çakışmıştı. Üçünün de tarihi kendi şartları içinde oluşmuştu. Kader ağlarını ilmek ilmek örmüş ve beni üç önemli seçenekten birisini seçmeye mecbur bırakmıştı.

Ya Köyde yapılacak olan “Akçay Köyü Cami Yaptırma Derneği Olağan Kongresi için Akçay Köyünde, ya Eğitimciler Birliği Sendikasının düzenlemiş olduğu şuura toplantısı için Giresun’da, ya da çok sevdiğim ve 2003 yılında Doğankent Lisesinden mezun ederek üniversiteye gönderdiğimiz 3 değerli öğrencimden birisi olan Şuayp ÇAKAR’ın düğününe katılmak üzere Doğankent Kozköy’de olmalıydım.

Dernek faaliyeti zaten rutin bir faaliyet idi ve bensiz de yapılabilirdi. Onu gündemimden çıkardım ve böylece seçenekleri ikiye düşürdüm. Sendikanın düzenlediği şuura toplantısı için Cuma günü akşamdan 10-12 arkadaş bir araya gelmiş ve görüşlerimizi bir rapor haline getirmiştik zaten. O rapolarda bu gün toplantıda okunacaktı. Öyleyse buradan da yırtabilirdim.

Benim için oldukça zor bir seçim olsa da Eşim Gülsen hanımla birlikte Cumartesi sabah 09:00′da, 1997 model Doğanla çıktık yola. Giresun Çağrı Kolejinde  arkadaşlarla buluşarak durumu anlattım. Okul Yöneticileri komisyonuna kısa süreliğine katılarak görüşlerimi özetlemeye gayret ettim. Toplanan komisyona beni başkan olarak atamışlardı. O işi de, Ömer beye devrettikten sonra müsaade isteyerek ayrıldık.

Giresundan ayrılır ayrılmaz, 2000-2004 yılları arasında Doğankent Lisesinde beraber görev yaptığımız Matematik Öğretmeni arkadaşım Ertekin BÜLBÜL beyi de aradım. Düğüne onunda gideceğini bildiğim için Tireboluda buluştuk.

Benim arabayı Ertekin Beyin evinin önüne bıraktıktan sonra onun Reno 19 ile Doğankent’e hareket ettik. Tabi yanımızda Ertekin Beyin Eşi Halime Hanım ve oğulları Furkan ile Mehmet Akif de vardı.

Hanımları ve çocukları Doğankent merkeze bıraktıktran sonra Kozköy’e geldik.

Düğün çoktan başlamıştı. Bizi önce sevgili öğrencimiz Halil KABADAYI karşıladı. Sonra bazı tanıdıklar. Gelin-Damat köşesinde oturan Şuayp ve Pınar kızımız bizi görünce adeta koşarak yanımıza gelerek hoşladılar. Kendilerine hayırlı-uğurlu olsun dileklerimizi beyan ettikten sonra onları yerlerine uğurladık.

Halil ile Şuayp’ın ortak arkadaşlarından 4 pırlanta gibi delikanlı daha gelmişti düğüne. Onlarla tanıştık, hoşlaştık ve ayak üstü biraz sohbet ettikten sonra, düğün organizatörlerinin beni anons  etmesiyle mikrofonun başına geçtim.

 Selamlama ve iyi dilek ve temenni girizgahından sonra, her zaman anlattığım ve bir kez daha, hem de kendi köylülerine Şuayp ve Halil’i anlatma şansını yakalamıştım.

Yıl 2000. Aylardan Mayıs. Giresun Doğankent Lisesinde okul müdürü olarak göreve başlamıştım.

Doğankent hiç te yabancısı olmadığım, 1995-1998 yılları arasında Gümüşhane Kürtün Lisesinde müdür olarak çalışırken sık sık geçtiğim, geçerken enfes kokulu çaylarından içtiğim, tadına doyamadığım kuru fasulyesinden zevkle yediğim küçücük bir ilçeydi.

Gümüşhane Kürtün Lisesinde müdürlükten istifa ederek memleket hasretiyle Giresun iline öğretmen olarak tayin istemiştim. Bulancak Aydındere ilköğretim okuluna öğretmen olarak atamam yapılmıştı. Aydındere çok uzak ve yolu çok kötü bir beldeydi. Günde dört saat dört teker üzerinde kalıyorduk. Öğrencilerimize gerçek anlamda verimli olamıyor, yolda izde çok yoruluyorduk. Köyde kiralanacak bir tane bile uygun ev bulunmamaktaydı. Bu durumda 2 yıl dayanabildi. İkinci yılın ikinci döneminde Bakanlık asaleten müdürlük yaparak herhangi bir sebeple müdürlükten ayrılanları göreve çağırıyordu.

Kader programını yapmış, bizlere Doğankent Lisesi yolu gözükmüştü. Yaptığım araştırmaya göre en uygun okul Doğankent Lisesi idi. Tirebolu Lisesi ve Güce Lisesi seçeneklerini her nedense kabul etmedim ve Doğankent Lisesine karar vererek dilekçemi doldurdum.

Nihayet kararnamem geldi ve 18 Mayıs 2000 tarihinde Doğankent Lisesinde okul müdürü olarak göreve başladım. 19 Mayıs Bayramından sonra ilk intibaalarımı aldım.

Doğankent’in ilginç bir kültürü vardır. Orada hayat herkes için gece 11-12′ye kadar sokakta ve çay ocaklarında devam eder. Huzur ve sükunet hakimdir sokaklarına. Çay ocaklarında günlük gazeteler mevcuttur, bir taraftan sohbet arası çaylar yudumlanırken, bir taraftan da gazeteler okunur yorumlar yapılır.

Tabi, öğretmenlerin olduğu yerde eğitim sorunları da masaya mutlaka yatırılırdı.

Bir gün bir çayhanede sohbet ederken emekli bir devlet memuru bey efendinin şu sözüyle irkildim. Hocam, Doğankent Lisesinden çoban bile yetişmez.”   Deyim yerinde ise beynimden vurulmuşa döndüm. Birden kızgınlıkla karamsarlık arasında müthiş bir haleti ruhuye içine girdim.

Aman Allah’ım, ben ne yapmıştım. Gerçekten bu lise bu kadar berbat bir yer miydi? Bu cümlenin içeriğinde neler yatıyordu? Adam boş bir adama benzemiyordu. Uzun süre devlet kademelerinde çalışmış, ülkeyi karış karış gezmiş, diksiyonu çok güzel, anıları ve örnekleri diri ve anlamlıydı.

Adama hiç bir şey diyemediğimi hatırlıyorum. Kendi karamsarlığımla yığılıp kalmıştım adeta. Acaba hata mı yapmıştım. Daha henüz eşimi ve çocuklarımı getirmemiştim Doğankent’e. Zaten eşim razı değildi. Çocuklarım okullarından ayrılacaklar ve yeni bir okula gideceklerdi.

Evet evet, ben hata yapmıştım. Hiç bir gelecek vaad etmeyen, halkının hiç bir beklenti taşımadığı ve herkes tarafından ……..(arkası yarın)

Bu gün mutlu bir gün geçirdik.

Bir çok akraba ile birlikte uzun bir yolculuğa çıktık.

Tam 3 taksi, 2 minübüs vardı konvoyumuzda.

Sabah 10 sularında bastık kontaklarımıza.

Hedef Trabzon havaalanı idi. Uzun yolculuktan sonra hava limanında buluştuk dost ve akrabalarla.

Gün büyük gündü.

Hepimizin çok candan sevdiği Nazmiye hacımız geliyordu bu gün.

Kiminin annesi, kiminin kardeşi,

Kiminin eşi,

Kiminin yengesi,

Kiminin de kaynanası.

Hepimiz oradaydık, hepimiz onu çok özlemiştik.

Çıkış kapısının önü mahşer meydanı gibiydi.

Nihayet kapıdan gözüktü ve hasretle kucaklaştık hep beraber.

Yüzüne nur gelmişti sanki o mübarek beldelerde.

Rabbım bize de nasip etsin inşaallah.

Zaten şöyle etrafıma bir bakkım, galiba sıra bizde;

Hacca gitmeyen kalmamış;

Babam, annem, kaynanam, kayın babam,

Amcalarımın hepsi gitmiş hacca.

Dayılarımdan Mehmet gitmiş, yengem gitmiş.

Allah bize de nasip eder de biz de kavuşuruz Nebi-i Zi Şân efendimize ve Kabe-i Muazzamaya.

Rabbım görelim neyler

Neylerse güzel eyler.

“Ey ! gönüller sultanı
Gül yüzünü göster bana
Gönül medet umar
Bir damlacık sevginden”

SON MEDAR-I İFTİHARLARIM

Başarılarıyla göğsümüzü kabartan sevgili öğrencilerimi tebrik ediyor,

Yüce Mevlamdan başarılarının devamını temenni ediyorum.

Allahım onların zihinlerini açık eyle.

Onları vatana, millete, anne-babalarına ve kendilerine hayırlı eyle.

Onları her türlü cinden ve insandan olan şeytanın şerlerinden emin eyle.

Onları bütün kazalardan belalardan muhafaza eyle.

Onlar için yaptığımız hayır dualarımızı kabul eyle.

BULANCAK 19 EYLÜL KIZ TEKNİK VE MESLEK LİSESİNDEN

ÜNİVERSİTE KAZANAN ÖĞRENCİLERİM

S.N.      Adı Soyadı              Kazandığı Yüksek Öğretim Bölümü

1           Hanife Gündüzay    Gazi Ün. Mesleki Eğitim Fak. Dekoratif Sanatlar Öğrt.

2           Rümeysa Göktekin  Ond. Mayıs Ün.Eğitim Fak.Bil. Ve Öğrt Tekn. Öğrt.

3           Gönül Bayram         Gazi Ün. Mesleki Eğitim Fak. Dekoratif Sanatlar Öğrt.

4           Tuğba Duman         Gazi Ün. Mesleki Eğitim Fak. Dekoratif Sanatlar Öğrt.

5           Hatice Cancı            Gazi Ün. Mesleki Eğitim Fak. Nakış Öğrt.

6           Zübeyde Tok          Selçuk Ün.Mesleki Eğitim Fak.Çiçek,Örgü,Dokuma Öğrt.

7           Nurcan Çerçil          Selçuk Ün.Mesleki Eğitim Fak.Çiçek,Örgü,Dokuma Öğrt.

8           Emsal Yıldız           Selçuk Ün.Mesleki Eğitim Fak.Çiçek,Örgü,Dokuma Öğrt.

9           Günay Özdemir       Selçuk Ün.Mesleki Eğitim Fak.Çiçek,Örgü,Dokuma Öğrt.

10         Gülcan Kabadayı     Selçuk Ün.Mesleki Eğitim Fak.Çiçek,Örgü,Dokuma Öğrt.

11         Nuray Aydın           Selçuk Ün.Mesleki Eğitim Fak.Çiçek,Örgü,Dokuma Öğrt.

12         Melek Ad                Selçuk Ün.Mesleki Eğitim Fak.Çiçek,Örgü,Dokuma Öğrt.

13         Sezer Arslan            Maltepe Ün. Eğitim Fak.Bilgisayar Ve Öğretim Tekn. Öğr.

14         Emine Özkaya         Anadolu Ün.Açık Öğretim Fak.Türk Dili Ve Edebiyatı

15         Nurbanur Çavuş      Anadolu Ün.Açık Öğretim Fak.Türk Dili Ve Edebiyatı

16         Tuba Yıldırım         Anadolu Ün.Açık Öğretim Fak.Türk Dili Ve Edebiyatı

17         Emine Gündoğdu    Anadolu Ün.Açık Öğretim Fak.Okul Öncesi Öğrt.

18         Fatma Gündoğdu     Anadolu Ün.Açık Öğretim Fak.Okul Öncesi Öğrt.

19         Gonca Yılmaz         Anadolu Ün.Açık Öğretim Fak.Sağlık Kurumları İşlet.

20         Gülten Yüksel         Anadolu Ün.Açık Öğretim Fak.İşletme

21         Sultan Yücel            Giresun Ün. Eynesil M.Y.O Çocuk Gelişimi

22         Tuğba Baş               Giresun Ün. Eynesil M.Y.O Çocuk Gelişimi

23         Dilek Türüdü          Giresun Ün. Eynesil M.Y.O Çocuk Gelişimi

24         Ayşe Geçici             Giresun Ün. Eynesil M.Y.O Çocuk Gelişimi

25         Merve Karakılıç      Giresun Ün. Eynesil M.Y.O Çocuk Gelişimi

26         Elif Güner               Giresun Ün. Eynesil M.Y.O Çocuk Gelişimi

27         Büşra Apaydın        Giresun Ün. Eynesil M.Y.O Çocuk Gelişimi

28         Yasemin Güner       Giresun Ün. Eynesil M.Y.O Çocuk Gelişimi

29         Semray Bekçi          Giresun Ün. Eynesil M.Y.O Çocuk Gelişimi

30         Seda Çakır               Giresun Ün. Eynesil M.Y.O Çocuk Gelişimi

31         Zeynep Özdemir     Giresun Ün. Eynesil M.Y.O Çocuk Gelişimi

32         Hatice Ada              Giresun Ün. Eynesil M.Y.O Çocuk Gelişimi

33         Medine Alparslan    Giresun Ün. Eynesil M.Y.O Çocuk Gelişimi

34         Anıl Kadıoğlu          Giresun Ün. Eynesil M.Y.O Çocuk Gelişimi

35         Gözde Timuroğlu    Giresun Ün. Eynesil M.Y.O Çocuk Gelişimi

36         Hasret Yıldız           Giresun Ün. Eynesil M.Y.O Çocuk Gelişimi

37         Refiye Sarı              Giresun Ün.M.Y.O Tekstil Teknolojisi

38         Vesile Ilgın              Giresun Ün.M.Y.O Tekstil Teknolojisi

39         Gamze Okay           Giresun Ün.M.Y.O Tekstil Teknolojisi

40         Nazlı Sarı                Giresun Ün.M.Y.O Tekstil Teknolojisi

41         Şükriye Çakır          Giresun Ün.M.Y.O Tekstil Teknolojisi

42         Soner Falcı              Giresun Ün.M.Y.O Bilgisayar Programcılığı

43         Dursun Beşikçi       Giresun Ün.M.Y.O Bilgisayar Programcılığı

44         Gökhan Kısacık      Giresun Ün.Tirebolu.M.Y.O Bilgisayar Programcı

45         Gönül Bayram         Giresun Ün.Tirebolu.M.Y.O Bilgisayar Programcı

46         Nesrin Gökali          Giresun Ün.Tirebolu.M.Y.O Bilgisayar Programcı

47         Yeşim Kirez            Giresun Ün.Ş.Karahisar.M.Y.O Bilgisayar Progr.

48         Sibel Ay                  Giresun Ün.Ş.Karahisar.M.Y.O Bilgisayar Progr.

49         Derya Yılmaz          Giresun Ün.Tirebolu.M.Y.O Geleneksel El Sanat.

50         Huri Bay                 Giresun Ün.Tirebolu.M.Y.O Geleneksel El Sanat.

51         Hatice Kütük           K.T.Ü. Trabzon M.Y.O.Tekstil Teknolojisi

52         Gözlem Kefal          K.T.Ü. Trabzon M.Y.O.Tekstil Teknolojisi

53         Elif Kırca                K.T.Ü. Trabzon M.Y.O.Tekstil Teknolojisi

54         Esra Kesik              K.T.Ü. Trabzon M.Y.O.Tekstil Teknolojisi

55         Hacile Deniz            Rize Ün.  M.Y.O.Tekstil Teknolojisi

56         Soner Yıldırım        Cumhuriyet Ün.Sivas M.Y.O.Tekstil Teknolojisi

57         Cemal Koç              Cumhuriyet Ün.Sivas M.Y.O.Tekstil Teknolojisi

58         Talip Çulfaz            Mersin Ün.Mersin M.Y.O.Bilgisayar Programcılı

59         Birsen Kabadayı      Tunceli Ün.Tunceli M.Y.O Çocuk Gelişimi (İö)